In een omgeving waar je luistert, kom je verder
door Karin van Solingen
Voordat ik bij Zwijg Communicatie begon werkte ik korte tijd als omgevingsmanager. Ik richtte me fulltime op omgevingscommunicatie. Dat gaf me waardevolle ervaringen, waarvan ik blij ben dat ik ze op heb gedaan voordat ik voor gemeenten ging werken. Ik deel ze graag met je.
Luisteren en zichtbaar zijn is de eerste stap
De belangrijkste ervaring die ik heb opgedaan is dat simpelweg je gezicht laten zien en luisteren kan helpen om de omgeving zich meer gehoord te laten voelen. Het kan flinke frustratie bij een bewoner of ondernemer verminderen als je de tijd neemt om even langs de deur te gaan en te luisteren. En als je je afspraken nakomt, krijg je vertrouwen terug. Soms beland je bij iemand aan de keukentafel en heb je spontaan een mooi gesprek.
Een gezicht voor de omgeving geeft vertrouwen
Zo’n gezicht (nog liever: een vast gezicht) in de buurt waar iets gaat gebeuren kan dus helpen. Drie andere lessen die ik heb geleerd:
1. Neem bewoners op tijd mee, zodat je ze niet verrast met grote plannen en veranderingen waar niets meer aan gedaan kan worden. Al tijdens de eerste projectfase kun je informeren om reacties op te halen.
2. Als iets niet kan, leg dan uit waarom.
3. Beloof alleen de dingen die je waar kunt maken.
En als er geen ruimte meer is om mee te denken, wek dan niet de indruk dat de mensen invloed hebben. Anders krijg je, niet geheel onterecht, terug dat er niet naar hen geluisterd wordt.
Bewoners weten beter dan jij wat er in hun buurt speelt
Een open deur: maar bewoners weten het beste wat er in hun buurt gebeurt. Ze zijn er elke dag, sommige mensen zijn er opgegroeid. Ze weten hoe het verkeer rijdt, hoe het zit met parkeren en wat de uitdagingen zijn. Als de ruimte er is, is het waardevol om in gesprek te gaan. En dan het liefst voordat alle plannen al vast liggen. Samen kom je soms tot mooie oplossingen die je achter je bureau niet bedenkt.
Blijven communiceren, ook als er niets te melden valt
Als informatie lange tijd ontbreekt, komt er ruimte om zelf in te vullen. “We horen al maanden niets, gebeurt er eigenlijk nog wel wat?” vraagt de omgeving zich af. Soms valt er even niet zo veel te communiceren. Toch is het belangrijk om regelmatig te blijven informeren. Je kunt ook aan het einde van een brief een indicatie geven van wanneer het volgende communicatiemoment is: “In het najaar informeren we u opnieuw over de voortgang van het project”. Blijkt tegen die tijd dat er eigenlijk nog niets te melden valt? Dan kun je dat ook laten weten. Zo houd je de omgeving betrokken.
De gemeente heeft zich altijd aan bepaalde afspraken te houden. Sommige dingen die bewoners of ondernemers graag willen, kunnen gewoon niet. En als er een oplossing of alternatief voor een situatie komt, is waarschijnlijk nog steeds niet iedereen daar blij mee. Maar in een omgeving die gehoord wordt en waar je zichtbaar bent, bereik je meer.
In de volgende blogs nemen mijn collega's en ik je mee achter de schermen van Zwijg Communicatie. Wie zijn de gezichten achter de opdrachten en welke inzichten kunnen wij met jullie delen? Blijf op de hoogte, want er valt nog veel meer te ontdekken in de wereld van Zwijg!